บทที่ 167 คนคุ้นเคย

หูสุ่ยชิงสั่งลูกชายคนโตฝ้านเจียง แต่คนที่ลุกขึ้นนอกจากฝ้านเจียงยังมีฝ้านเหอ ฝ้านหู และหูเหวินฮวา

"ลูกจะไปทำไม?" แม่หูดึงชายเสื้อลูกชาย บอกไม่ให้ตามไป

นี่เป็นหมู่บ้านของพี่สาวเขา พวกเขาญาติทางบ้านมาอยู่ที่นี่ก็ไม่เหมาะสมอยู่แล้ว ถ้าไปเดินไปมา อาจทำให้ลูกสาวถูกนินทาได้

หูเหวินฮ

บทที่ 168 ติ่งเจียเจีย

ฝ้านเอ้อร์จู้เห็นคางคกบ้านติ่งไม่สนใจ โมโหในใจ จึงนั่งยองๆ หยิบก้อนดินใหญ่ขึ้นมา จินน้ำหนักแล้วขว้างไปที่เด็กสาวข้างหน้า!

ให้รู้ไปว่าอย่าทำเป็นไม่สนใจพวกเขา ทำเหมือนคำพูดพวกเขาเป็นลมผ่านหู!

ขว้างให้เปื้อนดินทั้งตัว ให้ทั้งเจ็บทั้งอับอาย

หูเหวินฮวาไม่คิดว่าผู้ชายสามคนพูดไปพู

บทที่ 169 ความเก้อเขิน

หูเหวินฮวาอยากบอกว่าจะส่งให้เธอ แต่รู้สึกว่าอาจจะกะทันหันเกินไป

ลังเลอยู่นาน จนในที่สุดก็พูดด้วยน้ำเสียงปกติ: "บ้านพี่สาวผมจะฆ่าหมูพรุ่งนี้ สามารถใช้เห็ดแลกได้ ถ้าคุณชอบกิน ก็ไปแลกได้นะ"

ดวงตาของติ่งเจียเจียเป็นประกาย พูดเสียงนุ่มนวล: "ขอบคุณที่บอก"

เขาเป็นคนดีจริงๆ การแลกเ