บทที่ 162 เพิ่มความกังวลใหม่

ฝ้านจิ้นก็มองไปที่ไป๋จื่อเฉียน

"คิดถึงพ่อแม่หรือ?"

ทุกคนบนโต๊ะมองไปที่ไป๋จื่อเฉียน

หูเหวินฮวา เยี่ยนชิว ซิงหุย ฝ้านเจียง ฝ้านเหอ ฝ้านหู พ่อแม่อยู่ข้างๆ แม้แต่ญาติที่ห่วงใยก็อยู่ใกล้ๆ ทุกคนปลอดภัยดีเจอกันทุกวัน

ในวันที่ฝนตกหนัก ใช้ชีวิตอย่างสบายใจเป็นพิเศษ

เหลียงหราน

บทที่ 163 การตอบแทน

ไป๋หมั่นซานคิดมาตลอดว่าเขาต้องตายแน่นอน

จริงๆ นะ

เขาว่ายน้ำไม่เป็น อยู่ไกลจากภูเขามาก ม้าก็ถูกน้ำพัดไป ในน้ำท่วมใหญ่ขนาดนี้ ถ้าเขาไม่ตายแล้วใครจะตาย?

โชคดีที่ฟ้ายังเมตตา หรือจะเรียกว่าทำดีได้ดีก็ได้ เขาไม่คิดว่าก่อนน้ำท่วมมาที่เขาตะโกนเตือนหมู่บ้านนั้นตามสัญชาตญาณ กลับเป็นการช่

บทที่ 164 ต้องซื้อปูนขาว

โรคระบาด เหมือนเป็นเรื่องไกลตัว

อย่างน้อยคนในหมู่บ้านก็ไม่เคยเจอ

แต่พวกเขาเคยได้ยินมาว่า ถ้าเกิดโรคระบาด คนทั้งหมู่บ้านหนีไม่พ้น ติดต่อกันไปเรื่อยๆ คนทั้งหมู่บ้านตายหมด!

แล้วก็ลามไปทั้งเมือง อาจจะตายเกือบหมดหลายๆ เมือง

ตอนแรกทางการจะส่งคนมาต้มยา แต่หลังๆ จะปิดถนน ไม่ให้คนเ