ตอน 157
แยกบ้านกับแม่สามี ข้าปลูกบ้านสะสมเสบียง อาหารเต็มคลัง
บทที่ 157 ขาดฟืน ความรู้สึกหิวโหยช่างทรมาน
ถ้าพรุ่งนี้ฝนยังตกหนัก ครอบครัวฝ้านเฉียนและฝ้านต้าหมู่ยังไม่ยอมเข้าร่วม พวกเขาก็ไม่สามารถไม่สร้างได้
ยกเว้นผู้ใหญ่บ้าน ทุกคนในครอบครัวหลี่ต่างหน้าเศร้าหมอง
ครอบครัวพวกเขาคิดจะให้หมู่บ้านผ่านพ้นช่วงฝนตกหนักอย่างปลอดภัย พยายามลดความเสียหายของทุกครอบครัวในหม
ตอน 158
บทที่ 158 เสียงน้ำไหลดังราวกับภูเขาถล่มทะเลซัดสาด!
ที่หมู่บ้านไผ่ ไร่ตระกูลไป๋ เมืองหนานหนิง
ฝนไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเลย
ท้องฟ้าเหมือนถูกฉีกขาด น้ำฝนไหลทะลัก ตกลงมากระทบร่างกายและหลังม้าดังตูมๆ
ไป๋หมั่นซานปาดหน้า ปัดน้ำฝนออกจากตา ขี่ม้าต่อไปยังไร่
ลมแรงพัดเมฆดำอยู่ไกลๆ ท้องฟ้าทั้งหมดมืดครึ้มและมืด
ตอน 159
บทที่ 159 ต่อหน้าน้ำท่วม มนุษย์ช่างเล็กน้อยเหลือเกิน
ไป๋หมั่นซานไม่ทันคิดอะไรมาก ก็ไม่มีเวลาให้คิด ควบม้าไปข้างหน้า วิ่งเข้าไร่ตะโกน: "ตื่นๆ! ออกมาเร็ว! วิ่งหนีเร็ว!"
เขาควบม้าวนรอบไร่หนึ่งรอบ ตะโกนจนเสียงแหบ
ตอนนั้นมีชายฉกรรจ์หลายคนวิ่งออกมา
พวกเขาก็ได้ยินเสียงน้ำไหลดังกึกก้อง!
ถึงได้รู้ตัวว่าเ