ตอน 146
แยกบ้านกับแม่สามี ข้าปลูกบ้านสะสมเสบียง อาหารเต็มคลัง
บทที่ 146 หมาป่าขาวที่ไม่คำนึงถึงความสัมพันธ์พี่น้อง
"ไม่มากไม่มาก ยิ่งมากยิ่งดี! ผมรับไหว" ไป๋หมั่นซานพูดอย่างร่าเริกพร้อมเปิดเผยทรัพย์สิน: "กระต่ายฉลาดมีสามโพรง แล้วคนเราล่ะ?
คนนอกคิดว่าที่ดินของตระกูลไป๋อยู่แค่ในเมืองหนานตู จริงๆ แล้วที่ดินในหนานตูยังไม่ถึง 30% ด้วยซ้ำ
ที่เมืองหนานหนิงฟู่ข้างๆ
ตอน 147
บทที่ 147 รุ้งเช้าไม่ออกนอกบ้าน
เสียงครางแหบแห้งดังมาจากในบ้าน
ฝ้านต้าหมู่มองไปทางหน้าต่าง
"ไม่ต้องสนใจ ครอบครัวนี้ยังไม่ถึงคราวที่ผู้หญิงคนเดียวจะมาตัดสินใจ!" ฝ้านเฉียนพูดเสียงเย็น
อีกอย่าง คนที่ทำให้เขารำคาญที่สุดตอนนี้เสียงแหบมาก พูดให้เป็นเรื่องเป็นราวยังยาก ช่วยประหยัดเรื่องยุ่งยากไปได้มาก
ต
ตอน 148
บทที่ 148 พายุพัดกระหน่ำ
ชาวบ้านในหมู่บ้านเร่งรีบ ต่างทำงานที่เหลือในบ้านของตัวเอง
เสริมความแข็งแรงให้เล้าไก่ เพิ่มความหนาของหญ้าคาบนกรงกระต่าย ปูหญ้าคาหนาๆ บนกองฟืนแล้วทับด้วยก้อนดินอัดแน่น
เด็กๆ ในบ้านถือถังไม้และฉมวกวิ่งอย่างสนุกสนานไปที่ทะเลสาบและแม่น้ำด้านหน้า
ฝ้านเฉียนใช้ไม้จิ้มฟัน มองชาวบ้