บทที่ 145 วุ่นวายแล้ว วุ่นวายจริงๆ

ในที่สุดฝ้านจิ้นก็เข้าใจว่าทำไมไป๋หมั่นซานถึงได้อึ้งไปพักใหญ่ก่อนพูด

หลังจากได้ยิน เขาก็เป็นเช่นเดียวกัน

ไม่รู้จะพูดอะไร

หูสุ่ยชิงหลับตาลง

แม้เธอจะรู้มาก่อนและมีการเตรียมใจไว้บ้าง แต่พอได้ยินว่าเกิดขึ้นจริงๆ ก็ยังรู้สึกช็อคอย่างมาก

วุ่นวายแล้ว วุ่นวายจริงๆ

และข่

บทที่ 146 หมาป่าขาวที่ไม่คำนึงถึงความสัมพันธ์พี่น้อง

"ไม่มากไม่มาก ยิ่งมากยิ่งดี! ผมรับไหว" ไป๋หมั่นซานพูดอย่างร่าเริกพร้อมเปิดเผยทรัพย์สิน: "กระต่ายฉลาดมีสามโพรง แล้วคนเราล่ะ?

คนนอกคิดว่าที่ดินของตระกูลไป๋อยู่แค่ในเมืองหนานตู จริงๆ แล้วที่ดินในหนานตูยังไม่ถึง 30% ด้วยซ้ำ

ที่เมืองหนานหนิงฟู่ข้างๆ

บทที่ 147 รุ้งเช้าไม่ออกนอกบ้าน

เสียงครางแหบแห้งดังมาจากในบ้าน

ฝ้านต้าหมู่มองไปทางหน้าต่าง

"ไม่ต้องสนใจ ครอบครัวนี้ยังไม่ถึงคราวที่ผู้หญิงคนเดียวจะมาตัดสินใจ!" ฝ้านเฉียนพูดเสียงเย็น

อีกอย่าง คนที่ทำให้เขารำคาญที่สุดตอนนี้เสียงแหบมาก พูดให้เป็นเรื่องเป็นราวยังยาก ช่วยประหยัดเรื่องยุ่งยากไปได้มาก

ต