บทที่ 133 อาการเป็นพิษ

แม่ของฝ้านทนความเจ็บปวดไม่ไหว กัดฟันถามคนอื่น: "พวกเธอ เจ็บคอไหม?"

ฝ้านเฉียน ฝ้านต้าจู้ และคนอื่นๆ ส่ายหัวอย่างงุนงง

พวกเขาสบายดีมาก

ย่าอายุมากแล้ว มักจะปวดนั่นปวดนี่

ซุนจินฮวายิ้มมุมปากอย่างเงียบๆ ทำไมเธอถึงรู้สึกดีใจที่ได้ยินแม่สามีไม่สบาย

แต่ไม่รู้ทำไม พอได้ยินแม่สามีถา

บทที่ 134 การให้น้ำทอง

ฝ้านเจาตี้วิ่งตามหลังผู้ใหญ่บ้านเก่า พอใกล้ถึงหน้าบ้านก็เปลี่ยนทิศทางวิ่งไปทางเนินสูงอีกด้านหนึ่ง

ย่าก็เป็นแม่แท้ๆ ของลุงฝ้านจิ้น ชาวบ้านมากันหมด ถ้าครอบครัวลุงฝ้านจิ้นไม่มา อาจจะเป็นเรื่องให้คนนินทาได้

ยังไงก็ควรไปบอกสักหน่อย มีผู้ใหญ่บ้านเก่าอยู่ ถึงลุงฝ้านจิ้นจะต้องจ่ายเง

บทที่ 135 ป้าติ่งส่งยาสมุนไพร

สภาพอันน่าสังเวชของครอบครัวฝ้านเฉียน โดยเฉพาะกลิ่นเหม็นของน้ำอุจจาระที่ถูกกรอกเข้าปาก ทิ้งความทรงจำที่ลบไม่ออกให้กับชาวบ้านซานสุ่ย

พร้อมกันนั้นก็ยืนยันความเชื่อว่ามันฝรั่งที่งอกหน่อกินไม่ได้!

หูสุ่ยชิงมองดูสภาพทรมานของฝ้านเฉียนและคนอื่นๆ ไม่รู้สึกสงสาร คิดแค่ว่าสมควร