บทที่ 132 ความเจ็บปวด

ฝ้านเฉียนและลูกๆ จากไปอย่างโล่งอก

"ไม่คิดเลยว่าเรื่องจะง่ายกว่าที่เราคิดไว้อีก" ฝ้านเอ้อร์จู้อุทาน

ฝ้านต้าจู้ภูมิใจ "ป้าหูช่างโง่จริงๆ~"

พวกเขาไม่ต้องใช้ข้ออ้างที่คิดไว้ด้วยซ้ำ เรื่องราวราบรื่นเกินคาด

ฝูงชนแยกย้าย ลุงสวี คุณปู่ฝ้านเจ็ด คุณปู่หวังและผู้อาวุโสอื่นๆ อยู่ข้างหลั

บทที่ 133 อาการเป็นพิษ

แม่ของฝ้านทนความเจ็บปวดไม่ไหว กัดฟันถามคนอื่น: "พวกเธอ เจ็บคอไหม?"

ฝ้านเฉียน ฝ้านต้าจู้ และคนอื่นๆ ส่ายหัวอย่างงุนงง

พวกเขาสบายดีมาก

ย่าอายุมากแล้ว มักจะปวดนั่นปวดนี่

ซุนจินฮวายิ้มมุมปากอย่างเงียบๆ ทำไมเธอถึงรู้สึกดีใจที่ได้ยินแม่สามีไม่สบาย

แต่ไม่รู้ทำไม พอได้ยินแม่สามีถา

บทที่ 134 การให้น้ำทอง

ฝ้านเจาตี้วิ่งตามหลังผู้ใหญ่บ้านเก่า พอใกล้ถึงหน้าบ้านก็เปลี่ยนทิศทางวิ่งไปทางเนินสูงอีกด้านหนึ่ง

ย่าก็เป็นแม่แท้ๆ ของลุงฝ้านจิ้น ชาวบ้านมากันหมด ถ้าครอบครัวลุงฝ้านจิ้นไม่มา อาจจะเป็นเรื่องให้คนนินทาได้

ยังไงก็ควรไปบอกสักหน่อย มีผู้ใหญ่บ้านเก่าอยู่ ถึงลุงฝ้านจิ้นจะต้องจ่ายเง