บทที่ 130 คนที่เลือกทางลัด

ในหมู่บ้าน มีผู้ใหญ่บ้านเก่านำหน้าปลูกมันฝรั่ง แล้วก็มีอีกหลายครอบครัวทยอยเพิ่มขึ้นมา

ไม่มาก สี่ห้าครอบครัว

หูสุ่ยชิงและฝ้านจิ้นไม่ปฏิเสธใคร

หนึ่ง ชาวบ้านทุกคนต่างทำมาหากินด้วยแรงงานของตัวเอง

การเปิดหน้าดินเป็นงานเกษตรที่เหนื่อยมาก ตอนนี้ในครอบครัวไม่มีใครสามารถเปิดหน้า

บทที่ 131 อย่าโทษว่าเธอใจร้าย

พูดแบบนั้น แต่ทั้งห้าคนรู้ดีว่าฝ้านจิ้นไม่ใช่ไม่สนใจจริงๆ

ดังนั้นหลังจากปรึกษากันแล้วจึงเปลี่ยนเป็นตอนกลางคืน

ตอนดึกสงัด พี่น้องทั้งสี่คนนำตะกร้าไม้ไผ่มาแอบขุดในนา

วันนั้นพวกเขาเห็นแล้วว่า มันฝรั่งนี้ไม่เหมือนเมล็ดข้าวสาลีหรือข้าวโพด มันปลูกเป็นก้อนใหญ่ๆ!

ก้อนใหญ่ขนา

บทที่ 132 ความเจ็บปวด

ฝ้านเฉียนและลูกๆ จากไปอย่างโล่งอก

"ไม่คิดเลยว่าเรื่องจะง่ายกว่าที่เราคิดไว้อีก" ฝ้านเอ้อร์จู้อุทาน

ฝ้านต้าจู้ภูมิใจ "ป้าหูช่างโง่จริงๆ~"

พวกเขาไม่ต้องใช้ข้ออ้างที่คิดไว้ด้วยซ้ำ เรื่องราวราบรื่นเกินคาด

ฝูงชนแยกย้าย ลุงสวี คุณปู่ฝ้านเจ็ด คุณปู่หวังและผู้อาวุโสอื่นๆ อยู่ข้างหลั