บทที่ 129 จ้างงานเกษตรภายนอก

หูสุ่ยชิงรู้สึกสนใจมาก!

ตอนนี้บ้านเธอขาดคนจริงๆ

มันฝรั่ง แรงงานผู้ใหญ่หนึ่งคนปลูกได้ประมาณหนึ่งไร่ต่อวัน เด็กปลูกได้ครึ่งไร่ก็ถือว่าดีมากแล้ว

ในบ้าน เยี่ยนชิวและซิงหุยดูแลเรื่องการหมักเหล้า ฝ้านเจียงและฝ้านเหอดูแลสัตว์เลี้ยง ฝ้านจิ้นตอนเช้าขนส่งเหล้าข้าวไปเมือง ตอนบ่า

บทที่ 130 คนที่เลือกทางลัด

ในหมู่บ้าน มีผู้ใหญ่บ้านเก่านำหน้าปลูกมันฝรั่ง แล้วก็มีอีกหลายครอบครัวทยอยเพิ่มขึ้นมา

ไม่มาก สี่ห้าครอบครัว

หูสุ่ยชิงและฝ้านจิ้นไม่ปฏิเสธใคร

หนึ่ง ชาวบ้านทุกคนต่างทำมาหากินด้วยแรงงานของตัวเอง

การเปิดหน้าดินเป็นงานเกษตรที่เหนื่อยมาก ตอนนี้ในครอบครัวไม่มีใครสามารถเปิดหน้า

บทที่ 131 อย่าโทษว่าเธอใจร้าย

พูดแบบนั้น แต่ทั้งห้าคนรู้ดีว่าฝ้านจิ้นไม่ใช่ไม่สนใจจริงๆ

ดังนั้นหลังจากปรึกษากันแล้วจึงเปลี่ยนเป็นตอนกลางคืน

ตอนดึกสงัด พี่น้องทั้งสี่คนนำตะกร้าไม้ไผ่มาแอบขุดในนา

วันนั้นพวกเขาเห็นแล้วว่า มันฝรั่งนี้ไม่เหมือนเมล็ดข้าวสาลีหรือข้าวโพด มันปลูกเป็นก้อนใหญ่ๆ!

ก้อนใหญ่ขนา