บทที่ 114 เติมของจากห้างสรรพสินค้า

มองดูอาหารหลากหลายบนเกวียนวัว หูสุ่ยชิงบ่นพึมพำ "ฉันรู้สึกเหมือนเป็นขโมยที่ขโมยของจากบ้านตัวเอง"

ขนนู่นขนนี่กลับไป

ฝ้านจิ้นยิ้มอย่างอ่อนโยน พูดเบาๆ อย่างจริงใจ "นี่คือน้ำใจของแม่และน้องชาย"

แต่ก่อนพ่อแม่ยายก็เป็นแบบนี้ เป็นห่วงหูสุ่ยชิง มักจะส่งเนื้อ ธัญพืช และ

บทที่ 115 กินหม้อไฟกันเถอะ

หูสุ่ยชิงเข้าครัวทำอาหารเย็น

เธอจุดเตาก่อน ตักน้ำใส่กระทะเหล็กใบใหญ่ในสุดและตรงกลางเกือบครึ่ง

กระทะในสุดใส่เครื่องตุ๋น เดี๋ยวฝ้านจิ้นจะเอาขาหมู หัวหมู ไส้หมูที่ล้างสะอาดแล้วใส่ลงไป

กระทะตรงกลางใส่กระดูกหมูต้มน้ำซุป

ไป๋หมั่นซานกับหลี่หูอวี้จะกลับพรุ่งนี้เช้า คืนนี้กินหม้

บทที่ 116 แขกที่ไม่ได้รับเชิญ

ภายใต้แสงแดดอ่อนๆ ของเดือนสิบสอง ในลานบ้านกว้างโล่ง หลี่หูอวี้จับมือหูสุ่ยชิงไม่ยอมปล่อย อาลาอย่างอาวรณ์

ไป๋จื่อเฉียนที่ยืนอยู่ข้างๆ รู้สึกว่าตัวเองเกินมาก ยังไม่สู้ตามฝ้านเจียงขึ้นเขาไปตัดฟืนเลย

จะได้ไม่ต้องมาเจ็บใจตรงนี้

ไป๋หมั่นซานกำลังกำชับฝ้านจิ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า