บทที่189 ให้เวลากับเขา

ทุกครั้งที่นอนเป็นที่ตื่นก่อน เทียบกับเฉียวอวี่ถงแล้วเขาถือว่านอนน้อย

“ตื่นแล้วทำไมไม่เรียกฉัน?”เฉียวอวี่ถงตื่นเอง

“ผมเตรียมเสื้อผ้าไว้ให้คุณแล้ว คุณใส่แบบนี้ออกไปไม่ได้?”

คำพูดของฉินลี่เยี่ยไม่ได้มีอะไรผิด แต่เฉียวอวี่ถงคิดมาก “คุณรังเกียจฉัน?”เธอหันขวับ

บทที่190 ความใจดีที่ท่วมท้น

“รอให้เรื่องจบค่อยพูดนะ”ตอนนี้เธอไม่หวังกับเรื่องอะไรทั้งนั้น เพราะหวังมากก็ผิดหวังมาก ไม่สู้ใช้ชีวิตไปเรื่อยๆ ไม่คิดถึงอดีต ไม่คิดถึงอนาคต ตั้งใจทำกับตัวเองไป

ฉินลี่เยี่ยไม่พูดอะไร

“ภรรยา นี่ให้คุณ ถ้าเจออะไรที่ชอบไม่ต้องประหยัดน

บทที่ 191 เกิดเรื่องแล้ว

“ช่วยฉันจองตั๋วเครื่องบินไปฝรั่งเศสหน่อย” หลังจากเจิ้งอี้ หลังจากวางสายไปก็กดต่อสายภายในหาเลขาทันที

เวลาไม่เคยรอใคร

“ท่านประธานคะ เป็นเวลาพรุ่งนี้เช้าแปดโมงสิบห้านาทีได้ไหมคะ”

“ฉันต้องการไฟล์ทบินที่เร็วที่สุด” เจิ้งอี้สามารถออกเดินทางได้ทุกเวลา