บทที่188 ทุกคนรับรู้

ตู้เสื้อผ้ามีเสื้อผ้าอยู่ไม่เยอะ คุณแม่ฉินเตรียมไว้ให้พวกเขา

เฉียวอวี่ถงอยากหาชุดนอนสักชุด

กลับพบว่าไม่มีตัวไหนที่ดีไปกว่าผ้าเช็ดตัวที่ห่มอยู่เท่าไร

เธอสงสัยว่าคุณแม่ฉินเอารสนิยมในใจมาใช้กับพวกเขาแล้วใช่ไหม?

“อะไรเหรอ?”

“ไม่มีอะไร”เฉียวอวี่ถงรีบป

บทที่189 ให้เวลากับเขา

ทุกครั้งที่นอนเป็นที่ตื่นก่อน เทียบกับเฉียวอวี่ถงแล้วเขาถือว่านอนน้อย

“ตื่นแล้วทำไมไม่เรียกฉัน?”เฉียวอวี่ถงตื่นเอง

“ผมเตรียมเสื้อผ้าไว้ให้คุณแล้ว คุณใส่แบบนี้ออกไปไม่ได้?”

คำพูดของฉินลี่เยี่ยไม่ได้มีอะไรผิด แต่เฉียวอวี่ถงคิดมาก “คุณรังเกียจฉัน?”เธอหันขวับ

บทที่190 ความใจดีที่ท่วมท้น

“รอให้เรื่องจบค่อยพูดนะ”ตอนนี้เธอไม่หวังกับเรื่องอะไรทั้งนั้น เพราะหวังมากก็ผิดหวังมาก ไม่สู้ใช้ชีวิตไปเรื่อยๆ ไม่คิดถึงอดีต ไม่คิดถึงอนาคต ตั้งใจทำกับตัวเองไป

ฉินลี่เยี่ยไม่พูดอะไร

“ภรรยา นี่ให้คุณ ถ้าเจออะไรที่ชอบไม่ต้องประหยัดน