บทที่ 97 โปรดอย่ารบกวน

เอ๋อ? พิมพ์ลดาตกใจหันไปมองผู้ชายบนเตียง

ตนัสเพียงหลับตาพักผ่อนยังไม่ตื่น

เลื่อนสายตาไปมองมือของเขาที่จับเธอไว้ พิมพ์ลดายิ้มเบา ๆ ดึงมือออกจากฝ่ามือของเขาแล้ววางมือของเขาใส่ในผ้าห่ม

พิมพ์ลดาไม่ได้รู้ว่าขณะที่เธอออกไปจากห้องนอนแล้วปิดประตูลงในเวลาน

บทที่ 98 กลับบ้านกันเถอะ

ดังนั้น ในงานเลี้ยงครั้งที่แล้วเขาควรจะได้เห็นเขา? ทำไมเขาไม่ทักทายเขาแล้วกลับหายไป?

เขายังกลัวว่าเขาซึ่งเป็นพี่ชายคนนี้ จะเป็นเหมือนผู้อาวุโสที่กล่าวโทษเขาเช่นนั้นหรือ?

ในใจหวนคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนั้นที่งานสมาพันธ์การเมืองธุรกิจ บนใบหน้าจิรฐ

บทที่ 99 ฉันต้องรักษาคุณ

นังหนูนี่ ยิ่งมายิ่งรู้จักยั่วยวนผู้คนมากขึ้นจริง ๆ

ยกมือขึ้นหยิกปลายจมูกน่ารักของเธอเบา ๆ จิรฐาอดที่จะหัวเราะไม่ได้ “คืนนี้คุณกลายเป็นเจ้าหนูทำไมสิบหมื่นตัวแล้ว?”

พิมพ์ลดาไม่โต้แย้งเขา ก็แหงนหน้าดวงน้อยที่มีรอยยิ้มสดใสดวงนั้นขึ้นมา ถามว่า “คุณยังไม่