บทที่ 98 กลับบ้านกันเถอะ

ดังนั้น ในงานเลี้ยงครั้งที่แล้วเขาควรจะได้เห็นเขา? ทำไมเขาไม่ทักทายเขาแล้วกลับหายไป?

เขายังกลัวว่าเขาซึ่งเป็นพี่ชายคนนี้ จะเป็นเหมือนผู้อาวุโสที่กล่าวโทษเขาเช่นนั้นหรือ?

ในใจหวนคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนั้นที่งานสมาพันธ์การเมืองธุรกิจ บนใบหน้าจิรฐ

บทที่ 99 ฉันต้องรักษาคุณ

นังหนูนี่ ยิ่งมายิ่งรู้จักยั่วยวนผู้คนมากขึ้นจริง ๆ

ยกมือขึ้นหยิกปลายจมูกน่ารักของเธอเบา ๆ จิรฐาอดที่จะหัวเราะไม่ได้ “คืนนี้คุณกลายเป็นเจ้าหนูทำไมสิบหมื่นตัวแล้ว?”

พิมพ์ลดาไม่โต้แย้งเขา ก็แหงนหน้าดวงน้อยที่มีรอยยิ้มสดใสดวงนั้นขึ้นมา ถามว่า “คุณยังไม่

บทที่ 100 จะหนีไปที่ไหน

ขณะที่พิมพ์ลดายกเท้าขึ้น เตรียมก้าวเข้าไปในห้องน้ำ หว่างเอวก็แน่นขึ้นมาพลัน แล้วเธอก็ถูกคนพาหมุนตัวไปหนึ่งรอบ เมื่อพิมพ์ลดาได้สติกลับมา เธอเองก็ได้อยู่ในอ้อมแขนของจิรฐาแล้ว

เขาล้อมเธอไว้ระหว่างเขาเองกับผนัง ริมฝีปากประดับรอยยิ้ม ด้วยรอยยิ้มแบบนี้เขาดูหล่อมากใน