บทที่ 96 คิดถึงคุณ

เห็นตนัสเดินเข้ามา พิมพ์ลดาปรับสีหน้าเคร่งขรึม แกล้งทำเป็นว่าเพิ่งเห็นเขา ยิ้มเล็กน้อย แต่เขาเดินผ่านเธอด้วยใบหน้าที่เย็นชา กล่าวเพียงประโยคหนึ่งที่ไม่หนักไม่เบาว่า “ตามผมมา”

เห็นท่าทีที่ชั่วร้ายของเขาและได้ยินน้ำเสียงที่สารเลวนั้นของเขา หัวใจดวงน้อยของพิมพ์ลดาก็ค่

บทที่ 97 โปรดอย่ารบกวน

เอ๋อ? พิมพ์ลดาตกใจหันไปมองผู้ชายบนเตียง

ตนัสเพียงหลับตาพักผ่อนยังไม่ตื่น

เลื่อนสายตาไปมองมือของเขาที่จับเธอไว้ พิมพ์ลดายิ้มเบา ๆ ดึงมือออกจากฝ่ามือของเขาแล้ววางมือของเขาใส่ในผ้าห่ม

พิมพ์ลดาไม่ได้รู้ว่าขณะที่เธอออกไปจากห้องนอนแล้วปิดประตูลงในเวลาน

บทที่ 98 กลับบ้านกันเถอะ

ดังนั้น ในงานเลี้ยงครั้งที่แล้วเขาควรจะได้เห็นเขา? ทำไมเขาไม่ทักทายเขาแล้วกลับหายไป?

เขายังกลัวว่าเขาซึ่งเป็นพี่ชายคนนี้ จะเป็นเหมือนผู้อาวุโสที่กล่าวโทษเขาเช่นนั้นหรือ?

ในใจหวนคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนั้นที่งานสมาพันธ์การเมืองธุรกิจ บนใบหน้าจิรฐ