บทที่ 95 ความอบอุ่นทีละหยดจวบจนแยกจาก

“ไม่รับเหรอ?” เสียงเตือนดังมาจากหูฟัง : ขออภัยค่ะ เลขหมายที่คุณเรียก สายไม่ว่างในขณะนี้ กรุณากดอีกครั้งในภายหลัง พิมพ์ลดาวางโทรศัพท์มือถือลงวางสาย “ยุ่งอยู่หรือ?” คิดแล้วเธอยังคงหยิบโทรศัพท์มือถือใส่กลับเข้าไปในกระเป๋า

ในห้องประชุมของเทศบาลเมืองกำ

บทที่ 96 คิดถึงคุณ

เห็นตนัสเดินเข้ามา พิมพ์ลดาปรับสีหน้าเคร่งขรึม แกล้งทำเป็นว่าเพิ่งเห็นเขา ยิ้มเล็กน้อย แต่เขาเดินผ่านเธอด้วยใบหน้าที่เย็นชา กล่าวเพียงประโยคหนึ่งที่ไม่หนักไม่เบาว่า “ตามผมมา”

เห็นท่าทีที่ชั่วร้ายของเขาและได้ยินน้ำเสียงที่สารเลวนั้นของเขา หัวใจดวงน้อยของพิมพ์ลดาก็ค่

บทที่ 97 โปรดอย่ารบกวน

เอ๋อ? พิมพ์ลดาตกใจหันไปมองผู้ชายบนเตียง

ตนัสเพียงหลับตาพักผ่อนยังไม่ตื่น

เลื่อนสายตาไปมองมือของเขาที่จับเธอไว้ พิมพ์ลดายิ้มเบา ๆ ดึงมือออกจากฝ่ามือของเขาแล้ววางมือของเขาใส่ในผ้าห่ม

พิมพ์ลดาไม่ได้รู้ว่าขณะที่เธอออกไปจากห้องนอนแล้วปิดประตูลงในเวลาน