บทที่ 46 พากลับบ้านมาดู

เมื่อหลังจากเห็นโทรศัพท์สายเข้าที่บนหน้าจอ จิรฐาก็รับสายโทรศัพท์ “สวัสดีแม่ครับ” มือหนึ่งถือโทรศัพท์มือถือ เขาหันหลังเดินกลับเข้าห้องครัวไป เปิดไฟอุ่นนมร้อน

“เอ่อ จิรฐา” เมื่อได้ยินเสียงรับโทรศัพท์ พฤกษาก็ตื่นเต้นพักหนึ่ง และถามตรงๆว่า “ได้ยินพี่สาวของเจ้าบอกว่าเจ

บทที่ 47 ลูกเขยผู้รวย

เบ้ปาก เธอตอบว่า “สามีภรรยา”

“ใช่ เราเป็นสามีภรรยา ดังนั้นพ่อแม่ของคุณเป็นพ่อแม่ของผม พ่อแม่ของผมก็เป็นพ่อแม่ของคุณ เราไม่ต้องแบ่งกันให้ชัดเจนขนาดนั้น”

พิมพ์ลดาพยักหน้าเมื่อได้ยินคำอธิบายของจิรฐาที่ออกจะดื้อรั้นไปบ้างนั้น

หลังจากนั้นอีกนาน พิมพ์

บทที่ 48 ไม่อยากจากไป

เกี่ยวกับข่าวลือนี้ ญาณัทรู้สึกว่าไม่มีอะไร ระหว่างทางเจอคนที่แสดงความยินดีกับเขา เขาก็ยิ้มจาง ๆ “ไม่ใช่เขยเต่าทองอะไรนั่นน่ะเป็นเพียงเด็กชาวบ้านธรรมดา” แต่คุณอรัญญามีความสุขมาก เธอมีความสุขไม่ใช่เพราะจิรฐาให้เธอมีหน้ามีตา แต่เป็นพิมพ์ลดาจากครอบครัวของพวกเขา ในที่สุดไม่ใช