บทที่ 47 ลูกเขยผู้รวย

เบ้ปาก เธอตอบว่า “สามีภรรยา”

“ใช่ เราเป็นสามีภรรยา ดังนั้นพ่อแม่ของคุณเป็นพ่อแม่ของผม พ่อแม่ของผมก็เป็นพ่อแม่ของคุณ เราไม่ต้องแบ่งกันให้ชัดเจนขนาดนั้น”

พิมพ์ลดาพยักหน้าเมื่อได้ยินคำอธิบายของจิรฐาที่ออกจะดื้อรั้นไปบ้างนั้น

หลังจากนั้นอีกนาน พิมพ์

บทที่ 48 ไม่อยากจากไป

เกี่ยวกับข่าวลือนี้ ญาณัทรู้สึกว่าไม่มีอะไร ระหว่างทางเจอคนที่แสดงความยินดีกับเขา เขาก็ยิ้มจาง ๆ “ไม่ใช่เขยเต่าทองอะไรนั่นน่ะเป็นเพียงเด็กชาวบ้านธรรมดา” แต่คุณอรัญญามีความสุขมาก เธอมีความสุขไม่ใช่เพราะจิรฐาให้เธอมีหน้ามีตา แต่เป็นพิมพ์ลดาจากครอบครัวของพวกเขา ในที่สุดไม่ใช

บทที่ 49 เสนอตัว

“เอ๊ะ? เอ่อ...” พิมพ์ลดาตอบ แต่ในวินาทีต่อมารู้สึกสัมผัสถึงบริเวณต้นคอเปียกและร้อน “จิ...” เธอต้องการที่จะหันกลับมาหยุดยั้งเขา แต่จิรฐาก็ยิ่งกอดเธอไว้แน่น ทำให้เธอขยับไม่ได้สักนิด

ชายคนนี้ไม่ได้เป็นสุภาพบุรุษและซื่อสัตย์อย่างที่เห็นจากภาพลักษณ์ภายนอก ชายคนนี้ บางครั้งทำสิ่