บทที่26 มากับผม

เมื่อคืนพิมพ์ลดาและจิรฐาอยู่ด้วยกันที่ข้างนอกสำนักงานเขตพลเรือนรอตนเอง ขณะนั้นในใจของปรัณก็คิดว่าความสัมพันธ์ของสองคนนี้ ไม่ธรรมดาแน่นอน นอกจากนี้แล้วต่อมาภายหลัง จิรฐายังเป็นกังวลอย่างมากที่ให้เธอรีบกลับบ้าน

ได้ยินคำพูดของปรัณ จิรฐาเงยหน้าขึ้น ละสายตาจากเอกสารในมือเบน

บทที่27 ผมอยู่คนเดียว

เข้าร้านอาหารแล้ว พิมพ์ลดาก็ถอดเสื้อโค้ทออกไปแล้ว

ตอนนี้ชุดแซกสีขาวของเธอที่หน้าอกเลอะก้อนไอศกรีมสีชมพูขนาดใหญ่ซึ่งดูเหมือนกำลังจะค่อยๆละลาย เธอเองก็ได้รู้สึกถึงความเย็นที่ค่อย ๆ ซึมซาบสู่ทรวงอกนั้นแล้ว

“ขอประทานโทษครับ!ขอประทานโทษครับ!”บริกรชายที่ด้านข้างร

บทที่28 ส่งมากันแล้ว ก็ปักหลักลงเถอะ

พื้นที่ช่องว่างอันคับแคบในรถโบรา สองคนนั่งในท่าที่คลุมเครือเช่นนี้ พิมพ์ลดาไม่รู้ว่าจะรับมืออย่างไร หัวใจเธอเต้นโลดยุ่งเหยิงกระสับกระส่าย แต่คนเขาจิรฐาเพียงแค่ยิ้มอย่างสบาย ๆ ครั้งหนึ่ง งุนงงคือเขาปล่อยคางของเธอออกอย่างฉับพลัน ตามมาด้วยเลื่อนตัวออกจากตรงหน้