บทที่25 ได้พบจิรฐา

พิมพ์ลดางงงวยแล้วงงงวยอีก รีบยกมือตีปัดมือไม้ไม่อยู่สุขของสไปร์ทไปครั้ง พร้อมสำทับว่า “ที่ไหนกัน สมองฉันดีน่ะ! ถ้าไม่มีสมองที่ดีอย่างฉันช่วยคิดสร้างสรรค์โฆษณาที่ดีให้พวกคุณ พวกคุณสามารถจัดกิจกรรมออกกําลังกายประจำเดือนได้ดีเช่นนั้นได้อย่างไรกัน?”

ได้ยินพิมพ์ลดาเถี

บทที่26 มากับผม

เมื่อคืนพิมพ์ลดาและจิรฐาอยู่ด้วยกันที่ข้างนอกสำนักงานเขตพลเรือนรอตนเอง ขณะนั้นในใจของปรัณก็คิดว่าความสัมพันธ์ของสองคนนี้ ไม่ธรรมดาแน่นอน นอกจากนี้แล้วต่อมาภายหลัง จิรฐายังเป็นกังวลอย่างมากที่ให้เธอรีบกลับบ้าน

ได้ยินคำพูดของปรัณ จิรฐาเงยหน้าขึ้น ละสายตาจากเอกสารในมือเบน

บทที่27 ผมอยู่คนเดียว

เข้าร้านอาหารแล้ว พิมพ์ลดาก็ถอดเสื้อโค้ทออกไปแล้ว

ตอนนี้ชุดแซกสีขาวของเธอที่หน้าอกเลอะก้อนไอศกรีมสีชมพูขนาดใหญ่ซึ่งดูเหมือนกำลังจะค่อยๆละลาย เธอเองก็ได้รู้สึกถึงความเย็นที่ค่อย ๆ ซึมซาบสู่ทรวงอกนั้นแล้ว

“ขอประทานโทษครับ!ขอประทานโทษครับ!”บริกรชายที่ด้านข้างร