บทที่24 ไร้สมอง

ข้อความที่หนึ่ง ตอนตีสอง“ผมบอกแล้วว่าให้คุณถึงบ้านแล้วบอกผมด้วย”

ข้อความที่สอง ตีสองสิบนาที“ช่างเถอะ พรุ่งนี้เช้าคุณเห็นข้อความแล้วโทรกลับมาหาผม”

ข้อความที่สาม ตอนเช้าเจ็ดโมง“เดี๋ยวผมจะไปรับคุณ”

สามข้อความ จิรฐาล้วนใช้ประโยคบอกเล่า พิมพ์ลดาดูแล้ว น้ำเ

บทที่25 ได้พบจิรฐา

พิมพ์ลดางงงวยแล้วงงงวยอีก รีบยกมือตีปัดมือไม้ไม่อยู่สุขของสไปร์ทไปครั้ง พร้อมสำทับว่า “ที่ไหนกัน สมองฉันดีน่ะ! ถ้าไม่มีสมองที่ดีอย่างฉันช่วยคิดสร้างสรรค์โฆษณาที่ดีให้พวกคุณ พวกคุณสามารถจัดกิจกรรมออกกําลังกายประจำเดือนได้ดีเช่นนั้นได้อย่างไรกัน?”

ได้ยินพิมพ์ลดาเถี

บทที่26 มากับผม

เมื่อคืนพิมพ์ลดาและจิรฐาอยู่ด้วยกันที่ข้างนอกสำนักงานเขตพลเรือนรอตนเอง ขณะนั้นในใจของปรัณก็คิดว่าความสัมพันธ์ของสองคนนี้ ไม่ธรรมดาแน่นอน นอกจากนี้แล้วต่อมาภายหลัง จิรฐายังเป็นกังวลอย่างมากที่ให้เธอรีบกลับบ้าน

ได้ยินคำพูดของปรัณ จิรฐาเงยหน้าขึ้น ละสายตาจากเอกสารในมือเบน