บทที่ 48 สุวิทย์แอบดูข้อความในโทรศัพท์ของเพ็ญจิต

�้าปีมาแล้ว เธอไม่ต้องการสุวิทย์แล้ว แต่ไม่อาจไม่ต้องการลูกๆทั้งสองคนได้ ทำยังไงดี ? หรือจะลาออกตอนนี้เลยดี?

ลาออก—ก็ต้องเผชิญหน้าจังๆกับสุวิทย์ เขาจะยอมตกลงไหม? เพ็ญจิตคิดจนหัวโต ตัดสินใจเลิกคิดเรื่องนี้ไปก่อนชั่วคราว ปัญหาทุกอย่างย่อมมีทางออก

บทที่ 49 ท่านประธานถึงกับปืนหน้าต่างแอบลอบเข้ามา

ุวิทย์กัดฟันพูด “ฝันไปเถอะ !” “ปล่อยฉัน” ในใจของเพ็ญจิตเริ่มสับสนวุ่นวาย ลมหายใจร้านผ่าวรินรดบนใบหน้าของเธอ ชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าทำให้เธอรู้สึกกลัวขึ้นมาจริงๆ

สุวิทย์จ้องหองมบหน้าน้อยๆเอางดงามในระยะประชิด อารมณ์เดือดดาลจางหายไปครึ่งหนึ่งแล

บทที่ 50 ที่รัก พวกเราเป็นสามีภรรยากันนะ

พ็ญจิตที่ยังคงสับสนมึนงง ก็ได้ยินเสียงกระจกแตกดัว “เพล้ง” ที่แท้แล้วสุวิทย์หยิบกระถางต้นไม้ตรงระเบียงทุบกระจกจนแตก “สุวิทย์ คุณ--” เพ็ญจิตนิ่งตกตลึงอยู่บนเตียง มองสุวิทย์ ปีนเข้ามาจากหน้าต่าง “อย่างหน้าด้านๆ” ด้วยความตกใจ ไม่รีรอให้เพ็ญจิตฟื้นคืนสติ สุวิทย