บทที่ 49 ท่านประธานถึงกับปืนหน้าต่างแอบลอบเข้ามา

ุวิทย์กัดฟันพูด “ฝันไปเถอะ !” “ปล่อยฉัน” ในใจของเพ็ญจิตเริ่มสับสนวุ่นวาย ลมหายใจร้านผ่าวรินรดบนใบหน้าของเธอ ชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าทำให้เธอรู้สึกกลัวขึ้นมาจริงๆ

สุวิทย์จ้องหองมบหน้าน้อยๆเอางดงามในระยะประชิด อารมณ์เดือดดาลจางหายไปครึ่งหนึ่งแล

บทที่ 50 ที่รัก พวกเราเป็นสามีภรรยากันนะ

พ็ญจิตที่ยังคงสับสนมึนงง ก็ได้ยินเสียงกระจกแตกดัว “เพล้ง” ที่แท้แล้วสุวิทย์หยิบกระถางต้นไม้ตรงระเบียงทุบกระจกจนแตก “สุวิทย์ คุณ--” เพ็ญจิตนิ่งตกตลึงอยู่บนเตียง มองสุวิทย์ ปีนเข้ามาจากหน้าต่าง “อย่างหน้าด้านๆ” ด้วยความตกใจ ไม่รีรอให้เพ็ญจิตฟื้นคืนสติ สุวิทย

บทที่ 51 ปสันน์ถูกคนบ้านวงศ์อัจฉราเข้าใจผิดว่าเป็นแฟนของเพ็ญจิต

ในเย็นวันศุกร์ สุวิทย์ต้องการอยู่เป็นเพื่อนเพ็ญจิตทั้งคืนแน่ๆ เพ็ญจิตเองก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรกับเขาดี ร่างของเพ็ญจิตก็ถูกเขาสัมผัสหมอแล้ว โชคดีที่เธอยังพอออกอุบายควบคุมได้อยู่บ้าง ฟูกนอนยังคงเป็นระเบียบเรียบร้อยอยู่เสมอ