บทที่ 169 ความเจ็บปวดของธนวัน

“โปรดปล่อยฉัน” ถึงยังไงตอนนี้ชายหนุ่มก็รู้แล้ว ก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องเล่นละครต่อไป ไปรยาคิดพลางสะบัดมือออกจากการเกาะกุมของสุวิทย์

เพราะรู้ตัวตนที่แท้จริงของไปรยา สุวิทย์จึงไม่มีความจำเป็นที่จะต้องรั้งตัวไปรยาเอาไว้อีก เมื่อหญิงสาวดิ้นหลุด เขาก็ไม่จ

บทที่ 170 ความสัมพันธ์ครั้งแรก

“พูฉี...” ไปรยาพยายามกลั้นยิ้มอย่างสุดความสามารถแต่ก็กลั้นต่อไปไม่ไหวจึงหลุดยิ้มออกมาจนได้ หญิงสาวยิ้มพร้อมกับใช้มือทุบลงบนอกของธนวันเบา ๆ พลางพูดทีเล่นทีจริง “ฉันไม่เคยเจอคนทำเสียงแบบนี้มาก่อนเลย น่าเกลียดจริง ๆ ”

“ไปรยา ถึงแม้ว่าเราจะรู้จักกันไม่นาน แต

บทที่ 171 คู่หมั้นผมทองของไปรยา

“ถ้าอย่างนั้นก็มาดูกันว่าคุณรักภรรยาของคุณมากแค่ไหน?” ไปรยาพูดขณะขยับมือขวา เห็นแหวนวงหนึ่งบนนิ้วนาง มุมปากยกยิ้มอย่างมีนัยยะ

“มากกว่าที่คุณคิดแน่นอน” ธนวันยิ้มและปล่อยมือของเธอ เพราะว่าได้พบกันแล้ว และเหมือนกับเมื่อสิบปีก่อนหน้านี้ ไม่คาดคิดคีบอาหารส่