บทที่ 170 ความสัมพันธ์ครั้งแรก

“พูฉี...” ไปรยาพยายามกลั้นยิ้มอย่างสุดความสามารถแต่ก็กลั้นต่อไปไม่ไหวจึงหลุดยิ้มออกมาจนได้ หญิงสาวยิ้มพร้อมกับใช้มือทุบลงบนอกของธนวันเบา ๆ พลางพูดทีเล่นทีจริง “ฉันไม่เคยเจอคนทำเสียงแบบนี้มาก่อนเลย น่าเกลียดจริง ๆ ”

“ไปรยา ถึงแม้ว่าเราจะรู้จักกันไม่นาน แต

บทที่ 171 คู่หมั้นผมทองของไปรยา

“ถ้าอย่างนั้นก็มาดูกันว่าคุณรักภรรยาของคุณมากแค่ไหน?” ไปรยาพูดขณะขยับมือขวา เห็นแหวนวงหนึ่งบนนิ้วนาง มุมปากยกยิ้มอย่างมีนัยยะ

“มากกว่าที่คุณคิดแน่นอน” ธนวันยิ้มและปล่อยมือของเธอ เพราะว่าได้พบกันแล้ว และเหมือนกับเมื่อสิบปีก่อนหน้านี้ ไม่คาดคิดคีบอาหารส่

บทที่ 172 ธนวันวางแผนเล็กน้อยในวันวาเลนไทน์

“อยู่ด้วยกัน ? ลูกชาย ลูกมั่นใจเหรอ ธนวันตกใจจนต้องลุกขึ้น เขากำมัดแน่น

“ใช่ ถึงแม้ตอนนี้ ผมจะย้ายออกจากบ้านแล้ว แต่เราก็ยังกินข้าวด้วยกัน พบกันได้เหมือนเดิมนะ พ่อครับ แม่ไม่รักพ่อแล้วเหรอครับ ? ธาวันแกล้งถาม

เป็นไปไม่ได้ ในมือของแ