บทที่ 117 จริยาตบเพ็ญจิต

“หม่ามี่ นี่กำลังจะปลอบใจเขาเหรอ”นิตาพูดอย่างแปลนัก

“ขอโทษค่ะเพ็ญ ตอนนั้นหม่ามี่ไม่ได้ตั้งใจ เพียงแค่...”

ใบหน้าเพ็ญไม่มีแม้แต่สีเลือด เธอไม่เคยคิดว่าตัวเองลูกของพ่อที่ไม่ดี

“เพ็ญ จากสถานะเธอตอนนี้ เธอไม่สามารถอยู่กับสุวิทย์ได้ และเธอกับฉันได้คุยกันก

บทที่ 118 การตัดสินใจของสุวิทย์

“คุณแม่ พวกเธอทำอะไรแม่ฉัน?” นวันธรร่ำร้อง ถามจริยา

“เลือด ทำไมมีเลือดเยอะขนาดนี้?”ปสันน์ตกใจ ที่เห็นเลือดเปื้อนเต็มผ้าปูที่นอน

“เลือด....กีวี่เป็นอะไร?” ของบนมือเจมส์หล่นตกลงพื้น มองเลือดบนเตียงอย่างตกตะลึง ทุกคนก็ตกตะลึงตามๆกัน

“ไม่......ไม่

บทที่119 การรอและอธิฐานนอกห้องผ่าตัด

สุวิทย์ยืนอยู่ที่ด้านหน้าประตูห้องฉุกเฉิน เขาเงยหน้าขึ้นมองหลอดไฟด้านบนพร้อมพร่ำภาวนาอยู่ในใจว่าเพ็ญจิตจะเป็นอะไรไปไม่ได้เด็ดขาด เขาจะยอมทำทุกอย่างเพียงแค่เพ็ญจิตปลอดภัย

เขาจะไม่แก้แค้นอีกต่อไป ขอเพียงแค่ครอบครัวได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขก