บทที่ 118 การตัดสินใจของสุวิทย์

“คุณแม่ พวกเธอทำอะไรแม่ฉัน?” นวันธรร่ำร้อง ถามจริยา

“เลือด ทำไมมีเลือดเยอะขนาดนี้?”ปสันน์ตกใจ ที่เห็นเลือดเปื้อนเต็มผ้าปูที่นอน

“เลือด....กีวี่เป็นอะไร?” ของบนมือเจมส์หล่นตกลงพื้น มองเลือดบนเตียงอย่างตกตะลึง ทุกคนก็ตกตะลึงตามๆกัน

“ไม่......ไม่

บทที่119 การรอและอธิฐานนอกห้องผ่าตัด

สุวิทย์ยืนอยู่ที่ด้านหน้าประตูห้องฉุกเฉิน เขาเงยหน้าขึ้นมองหลอดไฟด้านบนพร้อมพร่ำภาวนาอยู่ในใจว่าเพ็ญจิตจะเป็นอะไรไปไม่ได้เด็ดขาด เขาจะยอมทำทุกอย่างเพียงแค่เพ็ญจิตปลอดภัย

เขาจะไม่แก้แค้นอีกต่อไป ขอเพียงแค่ครอบครัวได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขก

บทที่ 120 นิตาคือน้องสาวต่างแม่ของเขา

“อย่าให้ฉันต้องพูดอีกเป็นครั้งที่สาม ให้ยัยนั่นไสหัวไป ทีหลังใครมาพูดกับฉันเรื่องตระกูลศรีทองอีกก็ให้ไสหัวไป” สุวิทย์สีหน้าแข็งกระด้าง

“ค่ะ ท่านประธาน ดิฉันเข้าใจแล้วค่ะ” เลขาสีหน้าซีดลงเล็งน้อย ถึงแม้ว่างานนี้จะไม่น่าทำนัก แต่เงินเดือนสูง เธอยังไม่อยา