บทที่ 116 นิตาไม่ยอมรับเพ็ญจิต

“คุณธนวรค เชิญค่ะถอยออกไป แม่คนหนึ่งจะพบลูกตัวเองคงไม่เกินไปหรอกนะ?”จริยามีสีหน้าแย่กว่านิตาอีก เพราะเธอยังไม่เคยได้รับการเหยียบย่ำแบบนี้มาก่อน

“ลูกสาวคุณอยู่ตรงหน้าคุณแล้วไม่ใช่?เชิญคุณรีบพาเขาออกไป ฉันไม่อยากให้มีปฏิกิริยาอะไรเกิดขึ้น ไม่อย่างนั้นฉันเรียกคน

บทที่ 117 จริยาตบเพ็ญจิต

“หม่ามี่ นี่กำลังจะปลอบใจเขาเหรอ”นิตาพูดอย่างแปลนัก

“ขอโทษค่ะเพ็ญ ตอนนั้นหม่ามี่ไม่ได้ตั้งใจ เพียงแค่...”

ใบหน้าเพ็ญไม่มีแม้แต่สีเลือด เธอไม่เคยคิดว่าตัวเองลูกของพ่อที่ไม่ดี

“เพ็ญ จากสถานะเธอตอนนี้ เธอไม่สามารถอยู่กับสุวิทย์ได้ และเธอกับฉันได้คุยกันก

บทที่ 118 การตัดสินใจของสุวิทย์

“คุณแม่ พวกเธอทำอะไรแม่ฉัน?” นวันธรร่ำร้อง ถามจริยา

“เลือด ทำไมมีเลือดเยอะขนาดนี้?”ปสันน์ตกใจ ที่เห็นเลือดเปื้อนเต็มผ้าปูที่นอน

“เลือด....กีวี่เป็นอะไร?” ของบนมือเจมส์หล่นตกลงพื้น มองเลือดบนเตียงอย่างตกตะลึง ทุกคนก็ตกตะลึงตามๆกัน

“ไม่......ไม่