บทที่ 106 ยอมเปิดใจกว้างให้ศัตรูหัวใจ

�ั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว เพ็ญจิต แกคิดว่า...”

เพ็ญจิตพูดแทรกนิตา “ในเมื่อเป็นอย่างนี้ พสกคุณก็ต้องไปจดทะเบียนสิ เขาจดหรือยังไม่จดทะเบียน เดี๋ยวเธอก็รู้”

แต่ตอนนี้นิตาพอได้คืบก็จะเอาศอก “นั่นมันแน่นอน เพ็ญจิต ถ้าพวกเราแต่งงานกัน เธอก็จะหายตัวไปตลอก

บทที่ 107 นิตาอ้อนวอนขอความสนิทสนม

ารมณ์ร้ายๆของสุวิทย์ได้จางหายไป ทันใดนั้นเพ็ญจิตก็ไร้เรี่ยวแรงราวกับลูกโป่งหมดลม แม้แต่แรงจะพูดก็ยังไม่มี พรุ่งนี้ พรุ่งนี้เขาจะไปจดทะเบียนกับนิตาจริงๆหรือ?

เช้าวันที่สอง สุวิทย์ยังไม่ทันตื่นนอน เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น พอเห็นว่าเป็นนิตาเขาก็ลิขิตได้ทันทีว่า

บทที่ 108 สุวิทย์ ไสหัวไป ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณอีก

�ี่รัก ผมเอาขนมมาฝากคุณด้วยนะ” สุวิทย์หอบนิยยิ้มสุกใสเป็นประกายแพรวพราวไปที่ห้องของเพ็ญจิต “จดทะเบียนเสร็จเร็วขนาดนี้เลยหรอคะ?” เพ็ญจิตจงใจพูดส่อเสียด เมื่อช่วงสายเพ็ญจิตเห็นได้ดูทีวีโดยบังเอิญ ตอนแรกแค่จะดูเวลาที่ฉายในทีวีเฉยๆ ไม่คิดว่าจะเห็นข่าวถ่