บทที่ 107 นิตาอ้อนวอนขอความสนิทสนม

ารมณ์ร้ายๆของสุวิทย์ได้จางหายไป ทันใดนั้นเพ็ญจิตก็ไร้เรี่ยวแรงราวกับลูกโป่งหมดลม แม้แต่แรงจะพูดก็ยังไม่มี พรุ่งนี้ พรุ่งนี้เขาจะไปจดทะเบียนกับนิตาจริงๆหรือ?

เช้าวันที่สอง สุวิทย์ยังไม่ทันตื่นนอน เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น พอเห็นว่าเป็นนิตาเขาก็ลิขิตได้ทันทีว่า

บทที่ 108 สุวิทย์ ไสหัวไป ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณอีก

�ี่รัก ผมเอาขนมมาฝากคุณด้วยนะ” สุวิทย์หอบนิยยิ้มสุกใสเป็นประกายแพรวพราวไปที่ห้องของเพ็ญจิต “จดทะเบียนเสร็จเร็วขนาดนี้เลยหรอคะ?” เพ็ญจิตจงใจพูดส่อเสียด เมื่อช่วงสายเพ็ญจิตเห็นได้ดูทีวีโดยบังเอิญ ตอนแรกแค่จะดูเวลาที่ฉายในทีวีเฉยๆ ไม่คิดว่าจะเห็นข่าวถ่

บทที่ 109 เพ็ญจิตโทรหานิตา

�ันก็เลยตั้งใจว่าจะโทรไปเตือนนิตา” เพ็ญจิตไม่เข้าใจความหมายแฝงของธนวัน เอาแต่พูดในสิ่งที่ตัวเองคิดออกมา

“เธอจะบอกเรื่องทั้งหมดกับนิตา?” ธนวันตกตะลึง เขากำลังคิดว่าแบบนี้เรียกว่าทรยศหรือเปล่า?

“ใช่ ระหว่างพวกเขา คนหนึ่งก็เป็นสามีฉัน อีกคนหนึ่งก็เป็นคนในครอบครัวฉ