บทที่ 105 นิตาผู้กำเริบเสิบสาน

��สันน์ แกทำอะไร เกิดเรื่องอะไรที่บริษัท แกไม่รู้หรอว่าฉันอยู่โรงพยาบาล?” สุวิทย์โทรหาด้วยความหงุดหงิด

“หัวหน้า ผมเองก็ไม่ได้อยากรบกวนคุณ แต่เรื่องนี้คุณต้องเป็นคุณจัดการเองจริงๆ ภ...ภรรยาของท่านประธานขัดขวางการทำงานของพวกเรา” น้ำเสียงของปสันน์ฟังดูจนปัญญามาก

บทที่ 106 ยอมเปิดใจกว้างให้ศัตรูหัวใจ

�ั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว เพ็ญจิต แกคิดว่า...”

เพ็ญจิตพูดแทรกนิตา “ในเมื่อเป็นอย่างนี้ พสกคุณก็ต้องไปจดทะเบียนสิ เขาจดหรือยังไม่จดทะเบียน เดี๋ยวเธอก็รู้”

แต่ตอนนี้นิตาพอได้คืบก็จะเอาศอก “นั่นมันแน่นอน เพ็ญจิต ถ้าพวกเราแต่งงานกัน เธอก็จะหายตัวไปตลอก

บทที่ 107 นิตาอ้อนวอนขอความสนิทสนม

ารมณ์ร้ายๆของสุวิทย์ได้จางหายไป ทันใดนั้นเพ็ญจิตก็ไร้เรี่ยวแรงราวกับลูกโป่งหมดลม แม้แต่แรงจะพูดก็ยังไม่มี พรุ่งนี้ พรุ่งนี้เขาจะไปจดทะเบียนกับนิตาจริงๆหรือ?

เช้าวันที่สอง สุวิทย์ยังไม่ทันตื่นนอน เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น พอเห็นว่าเป็นนิตาเขาก็ลิขิตได้ทันทีว่า