บทที่ 116 ฉันอยากมีลูก

ในบทที่ฉันกำลังเคว้งอยู่ เสียงเพ็ญแขดังขึ้น “วินัย บอกฉันตามจริงนะ นายไม่ได้แตะต้องเธออีกเลยใช่ไหม?”

“จริงๆนะ ผมกล้าสาบานว่าผมไม่อยากแตะต้องหล่อนสักนิด！ “

เพ็ญแขเค้นถามต่อ “ต่อให้หล่อนใส่ชุดชั้นในเซ็กซี่มายั่วคุณ คุณก็ไม่แตะต้องหล่อน?” ฉันขนลูกซู่ นึกถึงตอนห

บทที่ 117 จะเป็นจะตาย

“ปึ้ง” เสียงประตูถูกถีบออก ดรัณกระโจนเข้ามาพลางตะโกนเสียงดังพร้อมเปิดไฟไปด้วย “พวกนายทำอะไรกันน่ะ?” เขาหน้าเขียวปั๊ดภายใต้แสงไฟ ส่วนวินัยทำหน้าเลิ่กลั่ก ฉันห่มผ้าห่มจนถึงอกพูดไปว่า “กลางค่ำกลางคืนชายหญิงอยู่กันตามลำพังสองต่อสอง นายว่าพวกเราทำอะไรกันล่ะ?” ดรัณกรี๊ดร้องใส่วิน

บทที่ 118 จบคำพูดลงที่ตรงนี้

ฉันมองลอดตาแมวเห็นคนที่มา สะดุดกึกชั่วครูก่อนตัดสินใจเปิดประตู “ทิพย์！ทำไมเธอไม่รับสายฉันล่ะ ไม่โทรกลับด้วย?” เพ็ญแขเบียดเข้ามาก่อนใส่เป็นชุด ฉันถอยหลังหนึ่งก้าวมองหน้าหล่อน “เพ็ญแข ฉันไม่คิดว่าระหว่างเรามีอะไรที่ต้องพูดกันอีกนะ” เพ็ญแขสีหน้าเปลี่ยนทันที หล่อนพยายามจ