บทที่ 108

บทที่108 ฝันถึงเขาอีกแล้ว

ไม่รอให้ฉันยืนตรง ชัยชาญก็ลากฉันไปที่โซฟาอย่างแรง ถือโอกาสที่ฉันยังนั่งไม่ดีนั้น ดันตัวฉันเอาไว้

“คุณทิพย์สุดา ไม่ต้องหาเหตุผลอะไร เพราะคุณบอกแล้วว่าคุณจะอยู่กับผม”

ชัยชาญพูดพลางพยายามจูบปากฉัน ฉันขมวดคิ้วแล้วผลักหน้าเขาออกไป

บทที่ 109

บทที่109 แผนการของคนชั่ว

ฉันตัวแข็งอยู่อย่างนั้น มือเท้าเย็นเฉียบ หรือว่าเรื่องเมื่อคนไม่ใช่ความฝัน

“นกขึ้นได้แล้ว?” อนุสิทธ์ถามขึ้น

ฉันยอมรับไม่ได้

อนุสิทธิ์พูดต่อ “ทิพย์สุดา ครั้งสองครั้งนี้ ผมดูไม่ออกจริงๆ ว่าเวลาคุณปลดปล่อยมันเร่าร้อนเหมือ

บทที่ 110

บทที่110 เราจบกันแล้ว

ถึงแม้ว่าจะรู้สึกถูกเหยียดหยามมาก แต่ฉันก็กัดฟันรับมา

“ยังมีเงินค่าครองชีพฉันล่ะ” ฉันจ้องที่วินัย แล้วขอเงินเขาเพิ่ม

วินัยมุมปากกระตุกขึ้น หยิบกระเป๋าเงินขึ้นมา เอานิ้วคีบแบงค์หนึ่งร้อยหยวนออกมาแล้วโปรยลงมาตกที่หน้าฉัน “เอาไป! พอใ