บทที่109 แผนการของคนชั่ว

ฉันตัวแข็งอยู่อย่างนั้น มือเท้าเย็นเฉียบ หรือว่าเรื่องเมื่อคนไม่ใช่ความฝัน

“นกขึ้นได้แล้ว?” อนุสิทธ์ถามขึ้น

ฉันยอมรับไม่ได้

อนุสิทธิ์พูดต่อ “ทิพย์สุดา ครั้งสองครั้งนี้ ผมดูไม่ออกจริงๆ ว่าเวลาคุณปลดปล่อยมันเร่าร้อนเหมือนกันนะ”

บทที่110 เราจบกันแล้ว

ถึงแม้ว่าจะรู้สึกถูกเหยียดหยามมาก แต่ฉันก็กัดฟันรับมา

“ยังมีเงินค่าครองชีพฉันล่ะ” ฉันจ้องที่วินัย แล้วขอเงินเขาเพิ่ม

วินัยมุมปากกระตุกขึ้น หยิบกระเป๋าเงินขึ้นมา เอานิ้วคีบแบงค์หนึ่งร้อยหยวนออกมาแล้วโปรยลงมาตกที่หน้าฉัน “เอาไป! พอใจแล้วรึยัง?

บทที่ 111 ที่โรงพยาบาล

พอได้ยินคำว่าเครือบริษัทต้าเจ๋อ ฉันหูผึ่งเงยหน้าขึ้นทันที มองวินัยหนึ่งที เขารู้ตัวหันมองฉัน "อ้อจริงสิ เธอน่าจะรู้จัก ตอนอยู่แผนกลูกค้าสัมพันธ์น่าจะคุ้นเคยกับบริษัทต้าเจ๋อล่ะสิ? รู้จักคุณชัยชาญไหม?" ฉันพยักหน้ารับลวกๆ ไม่รู้ทำไมอยู่ดีๆเขาก็พูดเรื่องนี้ขึ้นมา "มีอะไรก็ว