ตอน 107
รักแห่งแดนเจอร์
บทที่107 มีชีวิตอยู่ช่างยากเย็น
วินัยเป็นวินัยที่ฉันไม่เคยเจนมาก่อน สายตาของเขา ราวกับหมาป่าและงูพิษ ท่าทางที่ยืนอยู่กับดรัณ ฉันรู้สึกว่าพวกเขาช่างเหมาะกัน สัตว์ป่าทั้งสอง!
“ทำไมต้องทำกับฉันอย่างนี้?” ฉันมองแล้วถามเขา
ต่อให้เจะชอบดรัณ แต่อย่างน้อยก็น่าจะเห็นแก่ความสัมพันธ์สิบปี
ตอน 108
บทที่108 ฝันถึงเขาอีกแล้ว
ไม่รอให้ฉันยืนตรง ชัยชาญก็ลากฉันไปที่โซฟาอย่างแรง ถือโอกาสที่ฉันยังนั่งไม่ดีนั้น ดันตัวฉันเอาไว้
“คุณทิพย์สุดา ไม่ต้องหาเหตุผลอะไร เพราะคุณบอกแล้วว่าคุณจะอยู่กับผม”
ชัยชาญพูดพลางพยายามจูบปากฉัน ฉันขมวดคิ้วแล้วผลักหน้าเขาออกไป ไม่ให้เขามา
ตอน 109
บทที่109 แผนการของคนชั่ว
ฉันตัวแข็งอยู่อย่างนั้น มือเท้าเย็นเฉียบ หรือว่าเรื่องเมื่อคนไม่ใช่ความฝัน
“นกขึ้นได้แล้ว?” อนุสิทธ์ถามขึ้น
ฉันยอมรับไม่ได้
อนุสิทธิ์พูดต่อ “ทิพย์สุดา ครั้งสองครั้งนี้ ผมดูไม่ออกจริงๆ ว่าเวลาคุณปลดปล่อยมันเร่าร้อนเหมือนกันนะ”