ตอน 106
รักแห่งแดนเจอร์
บทที่106 ธาตุแท้
ทั้งสองคนบนเตียงตกใจ ทั้งคู่ทรุดตัวลง
เมื่อดรัณเห็นว่าเป็นฉัน เขาก็ร้องขึ้น แล้วรีบเอาผ้าห่มคลุมตัวเขาและวินัย
“ทิพย์สุดา เธอออกไปนะ” วินัยเอาผ้าห่มมาคลุมตัวเขาและดรัณ แล้วตะโกนมาทางฉัน
ไล่ฉันออกไป?
ถ้าฉันออกไปแล้ว จะเห็นพวกเธอทำอะ
ตอน 107
บทที่107 มีชีวิตอยู่ช่างยากเย็น
วินัยเป็นวินัยที่ฉันไม่เคยเจนมาก่อน สายตาของเขา ราวกับหมาป่าและงูพิษ ท่าทางที่ยืนอยู่กับดรัณ ฉันรู้สึกว่าพวกเขาช่างเหมาะกัน สัตว์ป่าทั้งสอง!
“ทำไมต้องทำกับฉันอย่างนี้?” ฉันมองแล้วถามเขา
ต่อให้เจะชอบดรัณ แต่อย่างน้อยก็น่าจะเห็นแก่ความสัมพันธ์สิบปี
ตอน 108
บทที่108 ฝันถึงเขาอีกแล้ว
ไม่รอให้ฉันยืนตรง ชัยชาญก็ลากฉันไปที่โซฟาอย่างแรง ถือโอกาสที่ฉันยังนั่งไม่ดีนั้น ดันตัวฉันเอาไว้
“คุณทิพย์สุดา ไม่ต้องหาเหตุผลอะไร เพราะคุณบอกแล้วว่าคุณจะอยู่กับผม”
ชัยชาญพูดพลางพยายามจูบปากฉัน ฉันขมวดคิ้วแล้วผลักหน้าเขาออกไป ไม่ให้เขามา