บทที่ 462

บทที่462

บทที่ 463

ตอนที่ 463

ราวกับต้องการให้ปาณีประจักษ์ในจูบนั้น ก่อนถึงจะยอมรามือ

“ปล่อยค่ะ ฉันหายใจไม่ออกแล้ว” ปาณี พูดขึ้นอย่างดิ้นรน หมดหนทางกับผู้ชายตรงหน้า

ธามนิธิได้ยินเธอพูดขึ้นมาแล้ว จึงยอมหยุด นัยน์ตาของเขาดำราวกับน้ำหมึก “รู้จักวิธีการพูด แล้วหรือ?”

เทียบกับเธอที่เอาแต่นิ่งเงียบไม่

บทที่ 463

บทที่463

เธอมาทําอะไรที่นี่?

นลินเป็นที่นิยมอย่างยิ่ง แม้ว่าเธอมาเป็น ครั้งแรกแต่ทุกคนชอบเธอมาก

เธอยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มคน ท่าทางดูใจดีมี น้ำใจอย่างยิ่ง

ปาณีหมุนตัวกลับคิดเดินออกไป ตั้งใจกลับ ไปบอกหัวหน้ากลุ่มว่าเธอขอลาหยุด ผลลัพธ์คือ นลินกลับเรียกเธอขึ้นมาเสียก่อน “ปาณี”

‘ก