บทที่ 461

บทที่461

เพียงแต่เขารู้สึกไม่ยินยอม ถ้าหากในตอน แรกคุณน้าไม่เกิดเรื่อง นลินไม่ได้จากไป เขาคง ไม่สู่ขอเธอหรอก เธอรู้ใช่ไหม?”

“ฉันไม่รู้ว่าเธอกำลังพูดถึงอะไร?”ถึงแม้ เรื่องที่เขาพูดจะเป็นเรื่องจริง แต่ปาณีไม่อยากฟัง เวทีสหยุดเดิน “ปาณี

ร่มถูกลดลง น้ำเสียงของเขาจริงจังยิ่งกว่า ใคร

บทที่ 462

บทที่462

บทที่ 463

ตอนที่ 463

ราวกับต้องการให้ปาณีประจักษ์ในจูบนั้น ก่อนถึงจะยอมรามือ

“ปล่อยค่ะ ฉันหายใจไม่ออกแล้ว” ปาณี พูดขึ้นอย่างดิ้นรน หมดหนทางกับผู้ชายตรงหน้า

ธามนิธิได้ยินเธอพูดขึ้นมาแล้ว จึงยอมหยุด นัยน์ตาของเขาดำราวกับน้ำหมึก “รู้จักวิธีการพูด แล้วหรือ?”

เทียบกับเธอที่เอาแต่นิ่งเงียบไม่