บทที่ 397

บทที่397

ติรยาคาดไม่ถึง ว่าการที่เธอหยิบยกปาณีขึ้นมา พูด กลับกลายเป็นตัวเองที่ถูกคนอื่นพูดถึงแทน

อารมณ์ของตรยาคุกรุ่นขึ้นมาแล้ว เธอตอบกลับไว ยาต อย่างไร้มารยาทและโมโห “เธอมันก็เป็นแค่คน ทำงานเป็นผู้ช่วย อาศัยอะไรมาพูดกับฉันแบบนี้ บ้านวิ สิทธิ์เวชก็แค่ให้เธอมาคอยดูแลธามนิธิที่เดินไม่

บทที่ 398

บทที่398

โม มองปาณี เอ่ย “ไม่โทษเธอหรอก ฉันก็ผิด ที่ วันนั้นไม่ได้ช่วยเธอพูด

ปาณีไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา พอพูดถึงเรื่องนั้น เธอ ไม่รู้จะเอ่ยอะไร โมรีจะช่วยเธอก็ได้และมีสิทธิ์ที่จะไม่ช่วย

เหลือเธอด้วยเช่นกัน

โมรีมองที่ปาณี เธอถือว่าปาณีเป็นเพื่อนเฮมา ตลอด และไม่อยากให้เรื่องนี้ทําใ

บทที่ 399

บทที่399

ไวยาต ถือคอมพิวเตอร์ตามมาอยู่ด้านหลังเขา ธ มนิธินั่งบนเก้าอี้รถเข็น มองดูแล้วสงบนิ่ง

กลับเป็นจ้าวิกาทีดูตื่นเต้นยิ่งกว่ารามนิธิ “ธามนิธิ เธอรีบมาดูนี่ นี่คือหนังสือที่ปาณีเขียน! เจ๋งสุดๆไป เลย! *

นักเขียนเธอเคยพบมาก่อน เพียงแต่ คนในบ้านที่ ไปเป็นนักเขียน เธอไม่เคยพบเจอ