บทที่446

เขาก้มหัวลงจูบลงบนปากของเธออย่างนุ่ม

นวล

จากครั้งแรกที่ยังระแวงจูบทุกครั้งก็ ระมัดระวังตลอดมาจนตอนนี้พวกเธอก็มีความ เข้าใจและเล่นกัน

ธามนิธิชอบการขยับความสัมพันธ์แบบนี้

เวลาทําให้พวกเธอจากคนแปลกหน้ากลาย เป็นคนใกล้ชิดกัน

ปาณียกแขนขึ้นไปกอดคอเขาและกอดจูบ กับเขา

จูบกับปาณี

บทที่447

ไม่นานปาณีก็เห็นป่าเพื่อนบ้านสองคนนั่ง อยู่ที่โซฟาบ้านตัวเอง

ผู้หญิงวายกลางทั้งสองคนที่นั่งอยู่ข้างๆ สายตาเอาแต่มองธามนิธิ

สามีของปาณีนี่หน้าตาดีจริงๆ! ดูสบายตาก ว่าลูกเขยบ้านตัวเองอีก

คำว่าหล่อไม่มีมาตรฐานที่แน่นอนถ้าเป็น คนที่มีคุณสมบัติพิเศษยืนอยู่ตรงนั้นเฉยๆก็ สามารถดึงดูดสา

บทที่448

ทุกคนคุยไปอีกสักพักตอนกลับน้าบุนและ น้าจนก็ยิ้มแย้มตลอด

เพราะว่ามรธามนิธิอยู่ตรงนี้พวกเขาเลยไม่ ได้รู้สึกถึงความอึดอัดเลย

พอส่งพวกเธอลงไปชั้นล่างฝนสิริก็มีความ เสียดาย “ธามครั้งหน้ามาอีกนะ! ปาณีถ้าว่างก็ กลับมาบ้างนะเข้าใจไหม?”

วันนี้ธามนิธิทำให้เธอมีหน้ามีตาขึ้นมา ตอนนี้ในใจของ