บทที่435

เธอก็เข้าใจว่านลินกำลังโมโหอะไรอยู่จะให้ ถามมันก็ไม่ดีเลยต้องรอดูต่อไป

ธามนิธิเห็นนลินนั่งลงแล้วค่อยยกหัวขึ้นมอง เธอ “มีอะไร?”

ท่าทีนิ่งของเขายิ่งทำให้นลินโมโหไปอีกใช้น้ำ เสียงราวกับถามคนทำผิด “ครั้งที่แล้วที่เมธชนันมา เมืองชยุตเธอไปพูดอะไรกับเขา?”

รู้สึกว่าที่เมธชนันไม่สนใจเธอม

บทที่436

ใช้แล้วในสายตาของรามนิ เธอไม่ต่างอะไร

จากคนบ้า

และเขาก็สงสัยว่าสมองเธอมีปัญหาหรือเปล่า ถึงชอบคิดไปเองขนาดนี้

ชอบเธองั้นหรอ?

ในชีวิตนี้ของเขานอกจากปาณีก็ไม่เคยมีผู้

หญิงคนอื่นอีกเลย

ธามนิธิยืนขึ้นมาแล้วมองนลินพูดไปตามแบบ ทีเธอขอ “ถ้าเธอชอบขนันขนาดนี้ เดี๋ยวฉันจะช่วย โทรไ

บทที่437

ทีแรกเธอคิดว่าชาติ รามาธิก็คงลุกขึ้นยืนไม่ ได้หรอกและตัวเองก็ไม่ได้หวังอะไรจากเขาเลย อยากพูดอะไรก็พูดออกไป และโดนใครคนหนึ่งจดจำไว้แบบนั้นเธอก็รู้สึก

เกลียดด้วย

แต่เขากลับยืนได้แล้ว

เขาเคยเป็นผู้ชายที่เธอชอบและเคารพใน สายตาเธอเขาเป็นผู้ชายที่ดีเด่นมาก……

นลินจับกุมหน้าตัวเองไว้