บทที่ 9

เมื่อใกล้ถึงเมืองชยุต ปาณีที่หลับมาตลอดทางก็ตื่นสักที

เมื่อใกล้ถึงเมืองชยุตขึ้นทุกที ปาณีจึงรู้สึกตื่นกลัว เธอจับแขนเสื้อของธามนิธิพร้อมกับพูดว่า “คุณอา หนูไม่ต้องเตรียมของขวัญไปจริงหรอคะ?”

กลับไปบ้านสามีครั้งแรก ไม่มีของขวัญติดไม้ติดมือดูเหมือนจะไม่ค่อยมีมาร

บทที่ 10

เวนัสยืนนิ่งเหมือนคนโดนฟ้าผ่า มองดูปาณีอย่างไม่วางตา

จันวิภาตบไหล่ลูกชายตัวเอง พูดอย่างประหลาดใจว่า “เด็กบ้า ยืนนิ่งอยู่ทำไม? ยังไม่รีบทักทายอีก?”

เวนัสที่เพิ่งรู้สึกตัวชี้ไปทางปาณีพร้อมพูดว่า “อย่าบอกนะว่าเธอคือน้าสะใภ้!”

จันวิภาตบท้ายทอยลูกชาย “น

บทที่ 11

เมื่อเห็นแววตาของฐิติพรที่จ้องมองมายังปาณีอย่างไม่วางตา จันวิภาจึงนึกขึ้นได้ว่าเธอยังไม่ได้แนะนำปาณีกับท่านทั้งสองอย่างเป็นทางการเลย

จึงพูดว่า “แม่คะ นี่ปาณีค่ะ”

ฐิติพรหัวเราะชอบใจ พร้อมกับพูดว่า “หน้าตาน่ารักสดใสเชียว มิน่าล่ะลูกธามของเราจึงชอบขนาดนี้”