บทที่ 10

เวนัสยืนนิ่งเหมือนคนโดนฟ้าผ่า มองดูปาณีอย่างไม่วางตา

จันวิภาตบไหล่ลูกชายตัวเอง พูดอย่างประหลาดใจว่า “เด็กบ้า ยืนนิ่งอยู่ทำไม? ยังไม่รีบทักทายอีก?”

เวนัสที่เพิ่งรู้สึกตัวชี้ไปทางปาณีพร้อมพูดว่า “อย่าบอกนะว่าเธอคือน้าสะใภ้!”

จันวิภาตบท้ายทอยลูกชาย “น

บทที่ 11

เมื่อเห็นแววตาของฐิติพรที่จ้องมองมายังปาณีอย่างไม่วางตา จันวิภาจึงนึกขึ้นได้ว่าเธอยังไม่ได้แนะนำปาณีกับท่านทั้งสองอย่างเป็นทางการเลย

จึงพูดว่า “แม่คะ นี่ปาณีค่ะ”

ฐิติพรหัวเราะชอบใจ พร้อมกับพูดว่า “หน้าตาน่ารักสดใสเชียว มิน่าล่ะลูกธามของเราจึงชอบขนาดนี้”

บทที่ 12

“ห้ะ?” ปาณีไม่คิดว่าธามนิธิจะถามคำถามนี้ “คุณอา ทำไมถึงถามแบบนี้ล่ะคะ?”

ธามนิธิมองเธออย่างนิ่งๆ “ไม่มีอะไร แค่เพิ่งนึกขึ้นได้เฉยๆ”

คงคิดมากไปเองสินะ

ธามนิธิส่ายหัวกับความคิดของตัวเอง

ปาณีที่กำลังคิดหาข้ออ้างก็ถอนหายใจ โล่งอกไปที

ป