บทที่ 762

ปาณีมองธามนิธิ และถามอย่างสงสัยว่า : "อาล่ะ? เป็นยังไงบ้าง? อยู่ที่นั้นคุ้นชินหรือยัง?"

เขาจากไปตั้งหนึ่งเดือนกว่าแล้ว!

ปาณีก็ไม่รู้ว่าเขาใช้ชีวิตที่นั้นเป็นอย่างไรบ้าง

ธามนิธิเป็นคนสุขุมนิ่ง มีปัญหาอะไรก็มักจะไม่พูดอะไรกับเธอ

และเขามักจะเป็นเหมือนรูปปั้นเหล็กรู

บทที่ 763

ปาณีมองเขาอย่างเป็นห่วงเป็นใย "เป็นอะไรไปค่ะ อาไม่สบายหรอ?"

"..." เสียงของธามนิธิอ่อนโยนมาก "เปล่าครับ อาแค่อยากอยู่เงียบๆกับหนูสองคนสักพัก"

สามารถอยู่กับเธอแบบนี้ได้ ทำให้เขารู้สึกว่านี้เป็นความจริงมาก

ปาณียิ้มแย้ม และปล่อยให้เขากอดตัวเองสักพัก และปล่อยให้น้ำที่เปิด

บทที่ 764

-

ธามนิธิกอดปาณี และโถมตัวลงพิงบนเตียง

ถ้าไม่ออกไปไหน คุณก็จะไม่รู้ว่าการนอนอยู่บ้าน มันมีความสุขขนาดไหน

เพื่อรอเขากลับมาวันนี้ ปาณียอมยืนจนปวดเหนื่อยไปหมดทั้งตัว

เธอนอนพิงอยู่ข้างๆเขา และกอดเธอ ส่วนใบหน้าซบบนบ่า และเรียกเขาว่า : "สามีค่า"

"ครับ?"