บทที่ 763

ปาณีมองเขาอย่างเป็นห่วงเป็นใย "เป็นอะไรไปค่ะ อาไม่สบายหรอ?"

"..." เสียงของธามนิธิอ่อนโยนมาก "เปล่าครับ อาแค่อยากอยู่เงียบๆกับหนูสองคนสักพัก"

สามารถอยู่กับเธอแบบนี้ได้ ทำให้เขารู้สึกว่านี้เป็นความจริงมาก

ปาณียิ้มแย้ม และปล่อยให้เขากอดตัวเองสักพัก และปล่อยให้น้ำที่เปิด

บทที่ 764

-

ธามนิธิกอดปาณี และโถมตัวลงพิงบนเตียง

ถ้าไม่ออกไปไหน คุณก็จะไม่รู้ว่าการนอนอยู่บ้าน มันมีความสุขขนาดไหน

เพื่อรอเขากลับมาวันนี้ ปาณียอมยืนจนปวดเหนื่อยไปหมดทั้งตัว

เธอนอนพิงอยู่ข้างๆเขา และกอดเธอ ส่วนใบหน้าซบบนบ่า และเรียกเขาว่า : "สามีค่า"

"ครับ?"

บทที่ 765

แต่เหมือนกับว่าปาณีรู้สึกได้ว่าน้าฐิติพรรู้สึกผิดหวัง

เพราะเธอรอคอยอยากอุ้มหลานมานานมากแล้ว

หลังจากกินข้าวเสร็จ ธามนิธิและปาณีก็กลับห้อง ปาณีถามเขาว่า : "อาพูดกับแม่เป็นเรื่องจริงหรอ? เรื่องที่ไม่อยากมีลูก..."

"จริงสิ"

ปาณีอยู่หลังเขา และมองร่างที่สูงใหญ่ของเขา