บทที่ 761

"เปล่าสักหน่อย" ปาณีโต้เถียง เธอรู้สึกเหมือนเขากำลังหลอกด่าอยู่ "หนูยังผอมอยู่นะ"

ธามนิธิยิ้มแย้ม และจับมือเธอ เดินออกไป "หนูมาตั้งแต่ตอนไหนแล้ว"

"ตอนคุณใกล้จะมาถึง"

"อาบอกว่า ตอนบ่ายสองกว่าไม่ใช่หรอ? ทำไหมหนูมาเช้าขนาดนั้นล่ะ?" เพราะต่อให้เขาลงจากเครื่อง ก็ต้องเสียเว

บทที่ 762

ปาณีมองธามนิธิ และถามอย่างสงสัยว่า : "อาล่ะ? เป็นยังไงบ้าง? อยู่ที่นั้นคุ้นชินหรือยัง?"

เขาจากไปตั้งหนึ่งเดือนกว่าแล้ว!

ปาณีก็ไม่รู้ว่าเขาใช้ชีวิตที่นั้นเป็นอย่างไรบ้าง

ธามนิธิเป็นคนสุขุมนิ่ง มีปัญหาอะไรก็มักจะไม่พูดอะไรกับเธอ

และเขามักจะเป็นเหมือนรูปปั้นเหล็กรู

บทที่ 763

ปาณีมองเขาอย่างเป็นห่วงเป็นใย "เป็นอะไรไปค่ะ อาไม่สบายหรอ?"

"..." เสียงของธามนิธิอ่อนโยนมาก "เปล่าครับ อาแค่อยากอยู่เงียบๆกับหนูสองคนสักพัก"

สามารถอยู่กับเธอแบบนี้ได้ ทำให้เขารู้สึกว่านี้เป็นความจริงมาก

ปาณียิ้มแย้ม และปล่อยให้เขากอดตัวเองสักพัก และปล่อยให้น้ำที่เปิด