บทที่502

แผนการร้ายจริงๆ

“เธอไม่เป็นไรใช่ไหม?” เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จปาณีก็เห็นเวทัสรอเธออยู่ที่หน้าประตู

เขาได้ยินข่าวนั้นชัว

ต่อหน้าความเป็นห่วงของเขาปาณีก็แค่ทำเป็นนิ่งๆ “ก็ยังดีอยู่”

เวทัสมองเธอแล้วพูดต่อ “เธอสู้เขาไม่ไหวหรอกยอมแพ้เถอะ”

“ยอมแพ้?” ปาณีมองเขาสายตาก็

บทที่503

“......” ปาณีฟังจบก็หัวเราะ “งั้นฉันต้องขอบคุณเธอใช่ไหม?”

นลิน มีสุวรรณ์มองเธออย่างเป็นมิตร “ฉันก็แค่อยากบอกเธอว่าพวกเราไม่ใช่ศัตรูกันสามารถเป็นเพื่อนกันได้แค่......เธอไปจากธามนิธิ! เธอดูสิที่โรงเรียนมีผู้ชายเยอะแยะขนาดนี้ทำไมเธอต้องมาแย่งเขากับฉันด้วย? อายุพวกเธอก็ไม่เหมาะด้วย”

บทที่504

วันนี้เป็นวันเกิดของส้มโอเลยชวนเธอไปกินข้าว

เพื่อนของปาณีไม่เยอะส้มโอก็เป็นหนึ่งในนั้น

นัดรุ่นคราวก่อนส้มโอยืนอยู่ฝั่งเธอและช่วยเถียงกับติรยาหลังจากนั้นสองคนนี้เลยสนิทกันขึ้น

วันเกิดของเขาทั้งทีปาณีไม่ไปก็ไม่ค่อยดี

นภันต์ก็มาด้วยเขาอยู่โรงเรียนเดียวกับส้มโอปกติก็