บทที่501

การกระทำนี้ก็ทำให้รอบตัวที่ปาณีพึ่งทำเขาเงียบลงก็โวยวายขึ้นมาอีก

นึกถึงที่ปาณีราดน้ำใส่นลิน มีสุวรรณ์ทุกคนก็รู้สึกปาณีทำเกินไป

ไม่ว่าเธอใช่หรือไม่ใช่มือที่สามแต่เรื่องที่ราดน้ำใส่นลิน มีสุวรรณ์มันก็คือความจริง

อาจารย์นลินดีขนาดนี้จะโดนผู้หญิงเลวอย่าปาณีรังแกได้ยังไงกัน

บทที่502

แผนการร้ายจริงๆ

“เธอไม่เป็นไรใช่ไหม?” เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จปาณีก็เห็นเวทัสรอเธออยู่ที่หน้าประตู

เขาได้ยินข่าวนั้นชัว

ต่อหน้าความเป็นห่วงของเขาปาณีก็แค่ทำเป็นนิ่งๆ “ก็ยังดีอยู่”

เวทัสมองเธอแล้วพูดต่อ “เธอสู้เขาไม่ไหวหรอกยอมแพ้เถอะ”

“ยอมแพ้?” ปาณีมองเขาสายตาก็

บทที่503

“......” ปาณีฟังจบก็หัวเราะ “งั้นฉันต้องขอบคุณเธอใช่ไหม?”

นลิน มีสุวรรณ์มองเธออย่างเป็นมิตร “ฉันก็แค่อยากบอกเธอว่าพวกเราไม่ใช่ศัตรูกันสามารถเป็นเพื่อนกันได้แค่......เธอไปจากธามนิธิ! เธอดูสิที่โรงเรียนมีผู้ชายเยอะแยะขนาดนี้ทำไมเธอต้องมาแย่งเขากับฉันด้วย? อายุพวกเธอก็ไม่เหมาะด้วย”