บทที่503

“......” ปาณีฟังจบก็หัวเราะ “งั้นฉันต้องขอบคุณเธอใช่ไหม?”

นลิน มีสุวรรณ์มองเธออย่างเป็นมิตร “ฉันก็แค่อยากบอกเธอว่าพวกเราไม่ใช่ศัตรูกันสามารถเป็นเพื่อนกันได้แค่......เธอไปจากธามนิธิ! เธอดูสิที่โรงเรียนมีผู้ชายเยอะแยะขนาดนี้ทำไมเธอต้องมาแย่งเขากับฉันด้วย? อายุพวกเธอก็ไม่เหมาะด้วย”

บทที่504

วันนี้เป็นวันเกิดของส้มโอเลยชวนเธอไปกินข้าว

เพื่อนของปาณีไม่เยอะส้มโอก็เป็นหนึ่งในนั้น

นัดรุ่นคราวก่อนส้มโอยืนอยู่ฝั่งเธอและช่วยเถียงกับติรยาหลังจากนั้นสองคนนี้เลยสนิทกันขึ้น

วันเกิดของเขาทั้งทีปาณีไม่ไปก็ไม่ค่อยดี

นภันต์ก็มาด้วยเขาอยู่โรงเรียนเดียวกับส้มโอปกติก็

บทที่505

ปาณีไม่อยากให้ใครจับจุดอ่อนของเธอได้

เวทัสตอบอย่างเหลวไหล “ฉันสนคนอื่นจะคิดยังไง? เมื่อก่อนฉันทำไม่ดีกับเธอแต่ตอนนี้ฉันอยากทำดีกับเธอหน่อย ฉันมีความสุขก็พอ”

“ใช่สิ! เธอมีความสุขแต่เคยเคยคิดเผื่อสถานะของฉันไหม? ฉันแต่งงานแล้วเธอทำแบบนี้มันมีผลกระทบต่อฉันมากขนาดไหน? “ ปาณีมองผ