บทที่464

ธามนิธินึกถึงและเอ่ยเล่าเรื่องเขากับนลินให้เธอฟัง

นลินตามเขาออกมาหลังจากนั้น ธามนิธิเลือกที่จะนั่งลงที่ระเบียง

พอเดินมาถึงตรงหน้าเขา เธอใช้สายตาอ่อนโยนมองเขาและพูดขึ้น “ธามนิธิ เรื่องราวก่อนหน้านี้ เป็นฉันที่ต้องขอโทษคุณ”

ผู้หญิงคนนี้ราวกับว่ามีสองหน้า ยามเขาเกิดเรื่อง

บทที่465

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคำเยาะเย้ยจากธามนิธิ นลินยังคงตอบกลับอย่างอ่อนโยน “ในตอนนั้นฉันยังสับสน มีหลายเรื่องไม่ได้คิดให้ดี ในระยะนี้ กลับเอาแต่คิดถึงเรื่องราวเก่าๆอยู่เสมอ ฉันรู้ตัวดีว่าฉันทำเกินไป แต่ว่า ธามนิธิคะ ฉันผิดไปแล้ว ผิดไปแล้วจริงๆ คุณอภัยให้ฉันเถอะนะคะ? ขอแค่คุณยอมให้ฉันกลับมา

บทที่466

เธอมองดูเขา เอ่ยอย่างไม่มั่นใจอยู่บ้าง “ธามนิธิ…..”

สายตาของธามนิธิคมกริบราวกับมีด เขามองดูนลิน เอ่ยเตือนขึ้นทีละคำ “เธอกล้าเอ่ยสักคำต่อหน้าปาณีก็ลองดู”

“………”

นลินยังไม่ทันได้พูด ธามนิธิก็ยืนขึ้นและเดินออกจากระเบียงไปแล้ว

เธอบ้างแผ่นหลังของเขาและนิ่งงังไป การตอบส